این روزها کشور را تب انتخابات گرفته است مثل همیشه وقت انتخابات، اما من با گذشته ام کمی متفاوتم.
پیش از این در تب و تاب انتخابات وقتی هوادار یک طرف بودم اصلا فکر شکست هم به ذهنم خطور نمی کرد، اما این بار ...
حالا به این فکر می کنم که اگر رییس جمهور فعلی دوباره رای بیاورد اوضاع چگونه خواهد شد.
برخورد با افرادی که الان در حمایت از موسوی و کروبی و رضایی از دولت پیشین انتقاد می کنند (وچه انتقاد های تندی هم) چطور خواهد بود؟
مطمئنا موج وسیعی از یاس و نا امیدی مردم را فرا خوهد گرفت و اندیشه ی بی تاثیر بودن خواست و رای ما در آینده کشور و خودمان قوت میگیرد.
اختلافی که بین مراکز قدرت کشور در حین این انتخابات پیش آمده برایم خیلی نگران کننده است. تلاشی که برای شکست هم و کارشکنی در کار های یکدیگر خواهند کرد قطعا به سود ملت نخواهد بود.....
این تفکرات باعث نشده که امیدم را از دست بدهم، اما بر خلاف گذشته به جای تایید کردن هم فکرانم سعی می کنم تحریمی ها را به رای دادن تشویق کنم و برای بعضی هم توضیح بدهم که چرا موسوی.
این دفعه در این انتخابات خیلی احساس مسئولیت می کنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر